image

Stasimuseum

Lichtenberg, Musea | Geen reacties

Het lag ongetwijfeld aan ons navigatievermogen, die winterdag in 2003 toen we probeerden om het Stasimuseum te vinden. Toen we de Frankfurter Allee afliepen en linksaf sloegen. Hier moest het toch ergens zijn? Ja, het kantoor van Deutsche Bahn is niet te missen. Maar toen we na 45 minuten dwalen op dezelfde plek terugkeerden, bleken we onder de hoge flat door te moeten lopen.

Naar een kleiner kantoorgebouw, dat het hart vormde van de DDR. Het wantrouwende hart dan, want dit was het hoofdkwartier van de gevreesde Stasi. Hier heerste Erich Mielke over zijn koninkrijk. En vrijwel alles is nog precies zoals het toen was.

Het is tegenwoordig nauwelijks voorstelbaar dat al dat bruine meubilair destijds luxe was, en die kaartenbakken en lompe afluisterapparatuur state-of-the-art. Bij ons eerste bezoek draaiden ze nog VHS-banden voor bezoekers. Nu glimlach je er om, destijds was elke DDR-burger er doodsbenauwd voor. Een tochtje naar de Normannenstrasse, waar het hoofdkwartier echt aan ligt, was vaak goed voor gruwelijke verhoren. Omdat je verraden was, door bijvoorbeeld je buren of elftalgenoten.

Dat spionagesysteem werd uitgevoerd vanuit de Normannenstrasse. Op die plek staat nog steeds het Stasi-archief waar duizenden oud-DDR-inwoners komen opzoeken wat de geheime dienst over hen weet. Als je op een besneeuwde winterdag gaat, voel je je met een beetje geluk zoals toen in de jaren tachtig.


Tags:

Leave a Comment